Plooitjes glad strijken

Door de verschoten randen bleek, bij thuiskomst in Nederland, dat de prachtige lap stof die ik vorig jaar in Italië kocht, toch iets te lang in de winkel moet hebben gelegen.

Te lang onopgemerkt gebleven, over het hoofd gezien door vluchtige ogen op zoek naar andere dessins. Langzaam maar zeker moet de rol stof naar een steeds lagere plaats in het schap verschoven zijn. 



Steeds meer in de schaduw van nieuwkomers gekomen zijn, maar nog wel enkele zonnestralen door het raam van het eeuwenoude winkeltje gezien hebben. 

Totdat mijn oog er op viel, ik opgetogen vroeg of de verkoopster mij de rest van de rol wilde verkopen en ik er blij de winkel mee uit liep. "Grazie i Bon Giorno!" 

De door de Italiaanse zon verschoten randjes, de kleine weeffoutjes... het maakt niet uit. Ik heb het lapje een sopje gegeven en blij gemaakt met een lekker rozenluchtje. 

Om de weeffoutjes knip ik heen en ik maak er lavendel-hartjes en mooie kussens van, waar mijn andere pareltje-uit-het-buitenland haar koppie op kan leggen. 

Ook zij komt uit het buitenland en ook zij werd lang niet opgemerkt en heeft wat "vlekjes". Ook bij haar geeft dat niet. Echter; een sopje, wasverzachter en een extra naadje zijn bij Tessa niet van toepassing. 

Maar met wat aanpassingen van beide kanten, en veel geduld en liefde zijn al heel wat plooitjes glad gestreken en hebben we samen veel plezier en een mooi leven...